Zamek Pomorski w Ueckermünde

Wysoko nad naszym miastem wznosi się wieża zamkowa, widoczna z daleka, bo już kilometr przed wjazdem do Ueckermünde. Stary zamek ma istotne znaczenie nie tylko jako zabytek historyczny, ale również jako pomnik architektury, jako że należy do nielicznych późnogotyckich budowli, kóre w pełnym blasku ukazują specyficzny rozwój stylu gotyckiego na Pomorzu Przednim. Historia zamku w Ueckermünde sięga XII wieku. Istnieją wzmianki, iż w 1178 r. Bogisław I i Kazimierz I zwołali w tym miejscu sejm krajowy. Pozwala to przypuszczać, że już w czasach łużyckich była tu siedziba książęca. Pierwsza znajdująca się w dokumentach wzmianka o zamku pochodzi z 1284 r. W roku 1295 budynek ten znalazł się w posiadaniu Szczecina Pomorskiego. Stary zamek w Ueckermünde często stawał się miejscem spotkań szlachty krajowej. Zamek wyglądał wówczas zupełnie inaczej. Dysponował podwójną ochroną, jaką stanowiły mury miejskie i dwie fosy. Zamek został zbudowany na sztucznym wzniesieniu w pobliżu rzeki Uecker. Do książęcego ogrodu można było dojść kamiennymi schodami, a na północ od zamku znajdowała się zagroda zamkowa. Szczególną rolę w historii miasta i zamku odegrał książę Bogisław X. Przeforsował on w urzędach nowy podział krajów, sam zaś często przebywał w Ueckermünde. Margarete, pierwsza żona Bogisława X, mieszkała w czasie ich rozstania w zamku w Ueckermünde; druga żona księcia zmarła tu w 1503 r. W XVI wieku zamek zaczął grozić zawaleniem. Duża część średniowiecznego zamku została zburzona. W 1546 r. książę Filip I wybudował na tym samym miejscu nowy zamek. Godne uwagi w tej nowej budowli są krzyżowe slepienie w południowym skrzydle i piaskowa płaskorzeźba nad portalem wieży przedstawiająca prolil popiersia inwestora Filipa I w zbroi i w birecie z piórami (po prawej stronie). W XVII w. toczono sporo walk o zamek.Wykorzystując fakt, iż budynek ten miał charakter twierdzy, wielu książąt i wodzów przybywało do Ueckermünde. Po Traktatach Franzburgskich z 1627 r. Pomorze zostało zobowiązane do przyjęcia ośmiu regimentów Wallensteina. Decyzją tą objęte zostało również Ueckermünde, co doprowadziło do ogromnego wzrostu nędzy. W następnych latach zamek w Ueckermünde znajdował się na przemian we władaniu Szwecji i Prus. Zamek wówczas bardzo ucierpiał. Od 1781 r. miasto jest użytkownikiem zamku. W dniu 16 listopada 1908 r. spaliła się kopuła wieży zamkowej i zniszczyła przy tym stojącą na dziedzińcu zamkowym remizę strażacką. Rok później wieża zamkowa otrzymała nową kopułę, która tym razem była zamknięta i o 2,70 m wyższa od poprzedniej. W 1950 powstała idea utworzenia w zamku muzeum i dzięki pomocy wielu ludzi zebrano szybko eksponaty. Muzeum to było systematycznie rozbudowywane i dzisiaj nosi nazwę Muzem Zalewu. Wystawione w nim są eksponaty prehistoryczne i historyczne, eksponaty dotyczące historii miasta ze szczególnym uwzględnieniem tradycyjnych sztuk rzemieślniczych miasta, a w wieży zamku prezentowana jest wystawa poświęcona morzu. Z wieży roztacza się też wspaniały widok na starówkę i na Zalew Szczeciński. W 1960 r. miasto obchodziło siedemsetną rocznicę powstania. Z tej okazji wieża zamkowa została pokryta warstwą bitumiczną i na dachu umieszczono nową chorągiewkę. W 1986 udało się dobudować przy wschodnim skrzydle zamku nowy budynek. Dzisiaj znajduje się tu sala, w której zawierane są małżeństwa – od czasu, gdy sala w wieży zamkowej dawniej, służąca do tego celu, okazała się za mała. Długo walczono o to, aby móc wieżę zamkową znowu pokryć miedzią. Stare pokrycie wieży było tak uszkodzone, że podczas deszczu woda wpadała do holu muzeum. Po pięciu latach miasto wygrało walkę z ówczesną gospodarką planową i licznymi uchwałami zabraniającymi stosowania blachy miedzianej. W dniu 27 lipca 1988 został miastu przekazany dach miedziany, na którym umieszczono nową chorągiewkę. Od początku lat 90-tych dużo inwestowano w zamek. Odnowiono okna i ogrzewanie, na nowo pomalowano fasadę i pokryto dach, doprowadzono do użytku salę ratuszową. W tej sali o krzyżowym sklepieniu mieściła się biblioteka miejska, co nie pozwalało wykazać wartości i piękna owego sklepienia. 31 lipca 1992 sala ta po raz pierwszy została wykorzystana w celach publicznych, a 22.10.1992 po raz pierwszy obradowali tu przedstawiciele miasta. Wraz z przebudową dziedzińca zamkowego w 1996 r. miasto na nowo zaakcentowało piękno i znaczenie zamku w Ueckermünde. Z okazji 450-tej rocznicy odbudowy zamku odbył się tu w dniach 29 i 30 czerwca 1996 festyn zamkowy. Dalsze dokładne informacje znajdą Państwo w broszurze Jürgena Kliewe pt. „Zamek w Ueckermünde i jego historia”, którą otrzymają Państwo w Muzeum Zalewu, w Informacji Turystycznej lub w księgarni.